Visie

Als je je baan of je gezondheid bent verloren, een echtscheiding hebt meegemaakt of een dierbare bent kwijtgeraakt (onlangs of al langer geleden) dan kan er een moment komen waarop je het gevoel hebt dat je vastloopt en niet verder komt. Dat is rouw. Rouw en liefde zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. Het zijn twee kanten van dezelfde medaille; wie liefheeft neemt het risico van verlies erbij. De tijd nemen om te rouwen om een verlies is -hoe pijnlijk ook- noodzakelijk om weer verder te kunnen met je leven, al ziet je toekomst er wel heel anders uit dan je voor ogen had. Blijf er niet mee rondlopen, dan zal het herstel alleen maar langer duren.

Of je hebt een kind dat slecht slaapt, ineens niet meer zindelijk is, ontroostbaar of onhandelbaar en je vermoedt dat dit veroorzaakt wordt door een verliessituatie (overlijden, echtscheiding, verhuizing, uithuisplaatsing) en je bent op zoek naar hulp, omdat je zo niet verder wilt.

Ik kan gevoelens van gemis en verdriet niet wegnemen, maar wil wel een pijler zijn onder de brug naar de volgende stap, op weg naar een toekomst waarin het gemis een plek krijgt en je je leven opnieuw inricht. Je doorloopt hierbij je eigen unieke proces, maar je hoeft het niet alleen te doen!

Middels gesprekken, spelvormen en creatieve opdrachten wil ik naast je (kind) staan en helpen een nieuwe balans te vinden in de ontstane situatie.

Ik kom bij jou omdat mijn hoofd zo vol zit en bijna ontploft. Eigenlijk wilde ik niet komen, maar ik vond het toch leuk. En weet je, ik heb niet eens stress gehad!

Jordy*, 10 jaar

Je stelde open vragen. Ook stelde je vragen die me nog nooit eerder zijn gesteld waarbij ik af en toe even dat muurtje om me heen moest laten zakken. Dat gaf me geen naar gevoel of zo, maar was meer een eyeopener voor mezelf.

Suzanne*, 46 jaar
*niet hun echte namen